SLUIJTERS J.C.B.(JAN)

1881 ‘s-Hertogenbosch – 1957 Amsterdam Sluijters ('s-Hertogenbosch, 17 december 1881 - Amsterdam, 8 mei 1957) werd in 1901 een leerling van de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten samen met Leo Gestel. Gestel en Sluijters bleven veel contact houden. In 1904 won hij de Prix de Rome en trouwde met Bertha Langerhorst. De Prix de Rome leverde hem een reisstipendium op, waarmee hij in 1905 en 1906 studiereizen naar Italië en Spanje maakte. In 1906 maakte hij in Parijs kennis met het fauvisme. De jury van de Prix de Rome acht het werk dat hij vanaf dan maakt te modern en stopt daarom zijn jaarlijkse toelage. Van 1909 tot 1911 woonde en werkte Sluijters in Villa Vita Nuova aan de Hilversumseweg 22-24 te Laren NH. In 1911 verhuist hij naar Amsterdam en bezoekt hij met Leo Gestel opnieuw Parijs. In 1913 trouwde hij met Greet van Cooten, die ook vaak model zou staan voor zijn schilderijen. In 1917 werd hij lid van de Haagse kunstenaarsvereniging Pulchri Studio en in 1920 werd hij een stemhebbend lid van de Amsterdamse kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae. Hij is ook lid geweest van Kunstenaarsvereniging Sint Lucas. De jaren hierna kreeg Sluijters steeds meer bekendheid en nam het aantal aan zijn werk gewijde tentoonstellingen steeds meer toe. Sluijters schilderde in alle stijlen maar altijd figuratief. Door zijn bezoeken aan Parijs werd zijn stijl expressiever en sloot meer aan bij het kubisme en het futurisme. In die periode maakte hij kennis met Kees van Dongen en Piet Mondriaan. Samen met Mondriaan en Leo Gestel ontwikkelde hij het luminisme. Dit vernieuwde de Nederlandse schilderkunst en leverde Sluijters een reputatie op als pionier van het Nederlandse modernisme. Na de Eerste Wereldoorlog was zijn experimenteerdrift wat verminderd en schilderde hij vrij realistisch maar met zijn kenmerkende felle kleurgebruik. Hij schilderde in opdracht talrijke prominente landgenoten en werd daarmee een societyschilder.

Kies een andere schilder